اليك و اجمعهنّ ، يقال : صار يصور صورا ، اذا جمع ، و از اين جا جمله نخل را « صور » گويند ، و جمله گاو كوهى را « صوار » گويند ، قال الشاعر : و جاءت خلعة ( 1 ) دهس صفايا يصور عنوقها احوى زنيم اى يضمّ . ابو عبيده و ابن الانبارىّ گفتند ، معنى آن است كه : قطعهنّ ، پاره پاره بكن ايشان را . و الصّور القطع ، قال توبة الحمير ( 2 ) : فلمّا جذبت الحبل اطَّت ( 3 ) نسوعه به اطراف عيدان شديد اسورها فأدنت لى الأسباب حتّى بلغتها بنهضى و قد [ كاد ] ( 4 ) ارتقائى ( 5 ) يصورها اى يقطعها و قال رؤبة : صرنا به الحكم فأعيا الحكما اى قطعنا ، و حمزه و خلف به كسر « صاد » خواندند ( 6 ) ، و در شاذّ علقمه و عبيد بن عمير و سعيد بن جبير و قتاده و طلحة بن مصرّف و يحيى بن وثاب و اعمش ، و معنى آن است كه : قطَّعهنّ و مزقهنّ ، يقال : صار الشّىء يصيره صيرا اذا قطعه و انصار اذا انقطع ، قالت الخنساء ( 7 ) : فلو تلاقى الَّذي لاقيته خضر ( 8 ) [ 354 - ر ] لظلَّت الشّم ( 9 ) منها و هى تنصار اى تنقطع ، و اين بيت لغز ( 10 ) از اين جاست كه شاعر گفت ( 11 ) : و غلام رايته صار كلبا ثمّ في ساعتين صار غزالا اى قطع ، فرّاء گفت : اين مقلوب است من صرى [ يصرى ] ( 12 ) چنان كه : عثا و

--> ( 1 ، 7 ) . اساس ، دب ، لب ، فق ، مب : خلقه ، تب ، مج ، مر : حلقه ، و ز : حلفه ، با توجّه به آج ، و ضبط شعر در لسان العرب ( ماده صور ) ، و تبيان ( 2 / 328 ) تصحيح شد . ( 2 ، 11 ) . تب شعر . ( 3 ) . آج ، لب : اتت . ( 4 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به تب و ضبط بيت در طبرى ( 2 / 52 ) تصحيح شد ، مج ، وز ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : كاو . ( 5 ) . تب : ارتفاعى . ( 6 ) . همه نسخه بدلها : مىخوانند . ( 8 ) . تب : ابدا ، آج ، لب ، دب ، فق ، مب ، مر : ابدا خضرا . ( 9 ) . كذا : در اساس و همه نسخه بدلها ، لسان العرب ( 4 / 474 ) : الشهب . ( 10 ) . تب به معنى . ( 12 ) . اساس : زير وصّالى رفته ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .